ΠΟΙΟ ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ?

 
 
Ποιο το χρωμα της αγάπης
ποιος θα μου το βρει;
Να ‘ναι κόκκινο σαν ήλιος
θα καίει σαν φωτιά,
κίτρινο σαν το φεγγάρι
θα ‘χει μοναξιά
 
Λουδοβίκος των Ανωγείων
 

ΑΝΘΡΩΠΙΑ!

 

Σε ένα δείπνο, για φιλανθρωπικό σκοπό, ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ο πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που δεν θα την ξεχάσει κανείς απο όσους την άκουσαν εκείνη τη μέρα.

Μετά την τελετή, έκανε μια ερώτηση.
“Όταν η φύση δεν παρεμποδίζεται απο εξωτερικές επιρροές, όλα γίνονται τέλεια.
Ακόμα ο γιος μου, ο Shay, δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Πού είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων στο γιο μου;”

Όλοι στην αίθουσα αναρωτιόνταν σιωπηλά και γεμάτοι απορία.
Ο πατέρας συνέχισε.

“Όταν ένα παιδί σαν τον Shay που είναι πνευματικά ανάπηρο, έρχεται στη ζωή, η ευκαιρία να καταλάβεις την αληθινή ανθρώπινη φύση είναι, το πώς οι υπόλοιποι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν σ’ αυτό το παιδί.”
Και αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που θα σας παρακαλέσω θερμά να διαβάσετε μέχρι το τέλος της..

Ο Shay κι εγώ, περάσαμε έξω απο ένα πάρκο, όπου κάποια αγόρια που γνώριζαν τον Shay, έπαιζαν μπέιζμπολ.
Ο Shay με ρώτησε, “μπαμπά, νομίζεις ότι θα μ’ αφήσουν να παίξω μαζί τους;”
Εγώ ήξερα ότι τα περισσότερα αγόρια, δεν θα ήθελαν κάποιον σαν τον Shay στην ομάδα τους.
Μα ήξερα, και καταλάβαινα σαν πατέρας, ότι αν του δινόταν η ευκαιρία να παίξει, θα του έδινε πολύ μεγάλη χαρά και επίσης ένα αναγκαίο αίσθημα ένταξης, μαζί με κάποια εμπιστοσύνη που θα γινόταν αποδεκτός από τα άλλα παιδιά, παρά την αναπηρία του.
Πλησίασα λοιπόν ένα απο τα παιδιά, και το ρώτησα χωρίς βέβαια να περιμένω και πολλά, αν ο Shay θα μπορούσε να παίξει μαζί τους.
Το αγόρι κοίταξε γύρω του σαν να ζητούσε κάποια υποστήριξη, μα στο τέλος απάντησε, “χάνουμε έξι γύρους, και το παιχνίδι είναι στον όγδοο γύρο. Γιατί όχι, μπορεί να παίξει στην δική μας ομάδα, και θα προσπαθήσουμε να τον βάλουμε να παίξει στον επόμενο γύρο, να αποκρούσει τις βολές αν το θέλει.
Ο Shay πήγε με δυσκολία μέχρι τον πάγκο της ομάδας, για να φορέσει την μπλούζα της ομάδος. Τον παρακολουθούσα με μάτια δακρυσμένα και μια θέρμη στην καρδιά μου.
Τα αγόρια της ομάδας, είδαν την χαρά μου, που τον αποδέχτηκαν στην ομάδα τους.

Στο τέλος του όγδοου γύρου, η ομάδα του Shay νικούσε μερικούς πόντους, αλά ήταν ακόμη πίσω τρείς πόντους για να κερδίσουν τον γύρο.
Στην αρχή του ένατου γύρου, ο Shay έβαλε το γάντι και έπαιξε δεξιά στο γήπεδο.
Αν και οι μπαλιές δεν ήρθαν προς την κατεύθυνσή του, έδειχνε ενθουσιασμένος, δείχνοντας την χαρά του, και μόνο που βρισκόταν εκεί, χτυπώντας όλο χαρά τα χεράκια του.
Το χαμόγελό του ήταν απο το ένα αυτί στο άλλο, όταν με κοίταζε που τον χαιρετούσα απο την εξέδρα.

Προς το τέλος του ένατου γύρου, η ομάδα του Shay πήρε κι άλλους πόντους.
Με δύο παίκτες έξω, και τρείς έξω απο την βάση, οι πιθανότητες να κερδίσει γύρους, ήταν κοντά στην βάση, και ο Shay καθορίστηκε σαν ο επόμενος για να αποκρούσει τις βολές.

Σ’ αυτό το κρίσιμο σημείο, αναρωτήθηκα αν θα αφήσουν τον Shay να δοκιμάσει να αποκρούσει, και να χάσουν τις πιθανότητες να κερδίσουν το παιχνίδι.
Για μεγάλη μου έκπληξη, ..τον άφησαν!

Όλοι γνωρίζανε ότι ήταν αδύνατον να χτυπήσει ο Shay την μπάλα, τη στιγμή που δεν ξέρει καν, πώς να κρατήσει κατάλληλα το ρόπαλο, πόσο μάλλον να στοχεύσει την μπάλα.
Εντούτοις, ο Shay πήρε θέση.
Ο αντίπαλος παίχτης, που πετάει την μπάλα, αναγνώρισε ότι η ομάδα του Shay έβαλε την νίκη του παιχνιδιού σε δεύτερη μοίρα, για να δώσουν την ευκαιρία στο παιδί αυτό, να χαρεί αυτήν τη στιγμή, γι αυτό και ήρθε πιο κοντά, προσπαθώντας να τον βοηθήσει να τα καταφέρει ρίχνοντας την μπάλα απαλά στον Shay.

Στην πρώτη προσπάθεια, ο Shay κούνησε αδέξια το ρόπαλο και αστόχησε.
Ο αντίπαλος παίκτης, ήρθε ακόμη πιο κοντά του λίγα βήματα, για να του πετάξει ακόμη πιο απαλά την μπάλα. Ο Shay κούνησε πάλι αδέξια το ρόπαλο, μα αυτή τη φορά βρήκε τυχαία την μπάλα, στέλνοντάς την πολύ κοντά, και μάλιστα σε έναν αντίπαλο.

Το παιχνίδι τώρα, κανονικά θα είχε τελειώσει.
Ο αντίπαλος όμως, σήκωσε την μπάλα, και, ενώ θα μπορούσε να την πετάξει στην πρώτη βάση, βγάζοντας τον Shay έξω απο το παιχνίδι, πέταξε επίτηδες την μπάλα πολύ ψηλά, πάνω απο το κεφάλι του συμπαίκτη του, και μακρυά κι απο τους άλλους συμπαίκτες του.

Όλοι στις εξέδρες, και απο τις δύο ομάδες, άρχισαν να φωνάζουν, “Shay τρέξε στην πρώτη βάση, τρέξε, τρέξε…”
Ποτέ στη ζωή του ο Shay δεν έτρεξε τόσο μακρυά, μα έφτασε στην πρώτη βάση γεμάτος ενθουσιασμό και με ορθάνοιχτα απο χαρά μάτια, κοιτώντας γύρω του απορημένα και σαστισμένα, να καταλάβει τι άλλο πρέπει τώρα να κάνει…

Η εξέδρα συνέχισε τότε, “Shay, τρέξε στη δεύτερη βάση, Shay τρέξε..τρέξε..”
Με την ανάσα κομμένη και άτσαλα, έτρεξε προς τη δεύτερη βάση. Μέχρι όμως να φτάσει ο Shay στη δεύτερη βάση, ο δεξιός αντίπαλος είχε ήδη πιάσει την μπάλα.
Ήταν ο μικρότερος της αντίπαλης ομάδας, και είχε πλέον όλη την ευκαιρία, να γίνει ο ήρωας της ομάδας του.
Θα μπορούσε να πετάξει την μπάλα στον συμπαίκτη της δεύτερης βάσης, όπου θα έβγαζε έξω τον Shay, μα κατάλαβε τις προθέσεις του συμπαίκτη του που έριχνε τις βολές, και την έριξε ψηλά, πρός τον συμπαίκτη της τρίτης βάσης.

Ο Shay έτρεξε πρός την τρίτη βάση σαν ξετρελαμένος, καθώς οι παίκτες της ομάδας του
έτρεξαν κι εκείνοι προς τη βάση.
Όλοι φωνάζαμε, “Shay, Shay, Shay!!!”

Ο Shay έφτασε στην τρίτη βάση, αλά με την κρυφή βοήθεια του αντίπαλου παίχτη της τρίτης βάσης, ο οποίος σταμάτησε να τρέχει να προλάβει την μπάλα, για να δείξει στον Shay την σωστή κατεύθυνση, το πού ήταν η τρίτη βάση, λέγοντάς του “απο δώ, απο δώ Shay..”
Καθώς ο Shay πέρασε απο την τρίτη, τα αγόρια και των δύο ομάδων και οι θεατές στις εξέδρες, ξεσηκώθηκαν φωνάζοντας “Shay, τρέξε στη βάση ένα τώρα, τρέξε στη βάση ένα..”
Ο Shay έφτασε στη βάση, πάτησε στον βατήρα, κερδίζοντας το παιχνίδι, και όλοι τον ζητωκραύγασαν σαν τον ήρωα, που βοήθησε να νικήσει η ομάδα.

Εκείνη την ημέρα, συνέχισε με δάκρυα ο πατέρας, τα αγόρια και απο τις δύο ομάδες, και ο κόσμος στις εξέδρες, βοήθησαν να φέρουν ένα κομμάτι αληθινής αγάπης και ανθρωπιάς σ’ αυτόν τον κόσμο, να δώσουν χαρά σε μια ψυχούλα, που τόσο την λαχταρούσε και που τόσο την είχε ανάγκη.

Ο Shay δεν τα κατάφερε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, πέθανε εκείνο τον χειμώνα, χωρίς όμως να ξεχάσει ποτέ, πώς ήταν ο “ήρωας” που με έκανε τόσο χαρούμενο εκείνη την ημέρα, και την χαρά που έδωσε στην μητέρα του, και που με δάκρυα αγκάλιασε τον μικρό της ήρωα σαν πήγαμε σπίτι.

 

Όλοι έχουμε χιλιάδες ευκαιρίες στην καθημερινή μας ζωή, να καταλάβουμε την φυσική τάξη των πραγμάτων.
Τόσες πολλές, φαινομενικά τετριμμένες αλληλεπιδράσεις μεταξύ δύο ανθρώπων, μας δίνουν μια επιλογή:

Περνάμε κατά μήκος ενός μικρού σπινθήρα αγάπης και ανθρωπιάς;
ή παραβλέπουμε κάθε ευκαιρία, αφήνοντας αυτόν τον κόσμο ακόμη πιό κρύο;

Ένας σοφός είπε κάποτε, “κάθε κοινωνία κρίνεται, από το πώς μεταχειρίζεται τους πιό αδύναμους ανάμεσά της”….

 

Ο ΚΟΣΜΟΣ…

 
 
Για το κοσμο μπορεί να είσαι ένας άνθρωπος,
αλλά για έναν άνθρωπο μπορεί να είσαι ο κόσμος!

click to comment

ΟΜΟΡΦΗ ΣΚΕΨΗ…

                      
 
                Αν υπάρχει κάτι πιο όμορφο από το να σε αγαπούν είναι να αγαπάς!
 
 
1221239413H2VBILj

ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ

 
 
Η δύναμη χωρίς την αγάπη σε κάνει επιθετικό.

Η τιμή χωρίς την αγάπη σε κάνει ψηλομύτη.

Το καθήκον χωρίς την αγάπη σε κάνει κακόκεφο.

Η ευθύνη χωρίς την αγάπη σε κάνει αδίστακτο.

Η δικαιοσύνη χωρίς την αγάπη σε κάνει σκληρό.

Η αλήθεια χωρίς την αγάπη σε κάνει κριτικό.

Η ανατροφή χωρίς την αγάπη σε κάνει ατίθασο.

Η εξυπνάδα χωρίς την αγάπη σε κάνει πονηρό.

Η ευγένεια χωρίς την αγάπη σε κάνει υποκριτή.

Η τάξη χωρίς την αγάπη σε κάνει σχολαστικό.

Η γνώση χωρίς την αγάπη σε κάνει τυραννικό.

Η περιουσία χωρίς την αγάπη σε κάνει τσιγκούνη.

Η πίστη χωρίς την αγάπη σε κάνει φανατικό.

Αλίμονο σε κείνους που τσιγκουνεύονται την αγάπη.

Αυτοί φταίνε, όταν ο κόσμος αυτοδηλητηριασθεί.

Τι είδους, λοιπόν, ζωή κάνεις, όταν δεν μπορείς Ν’ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ;

love (5)

ΚΙ ΕΓΩ ΘΑ Σ’ΑΓΑΠΑΩ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ…(πρωτο μερος)

 
 
Κι άθελα μου σου μίλησα στον ενικό                                  Κι είχα πια μάθει                          
Μιλάω με το συ σε όσους αγαπώ                                      Το πως να ρωτώ χωρίς να περιμένω
Ακόμα κι αν τους έχω δει μονάχα μια φορά                       την απάντηση…
Μιλάω με το συ σε όσους αγαπιούνται                              Αυτό είναι η αγάπη,αυτό είναι ο
Ακόμα κι αν δεν τους ξέρω                                             πόθος,
                                                                                    Αυτό είναι η συλλαβή της ανταρσίας… 
Ζακ Πρεβερ                                                                     
                                                                                    Αχμέτ Σιχάουι
 
 
Να ‘ξερες πως λαχτάριζα                                               Έγινε ξαφνικά
τον ερχομό σου,Αγάπη,                                                     οπως ξαφνικά έρχεται η άνοιξη
που ίσαμε τα σήμερα δε σ’έχω                                          Μιλούσα γι’αγάπη    
νοιώσει ακόμα                                                                 κι η αγάπη ήσουν εσύ
μα που ένστικτα το είναι μου                                            μιλούσα για το φιλί
σ’αναζητούσεν,                                                               και το φιλί ήσουν εσύ
όπως τη γόνιμη άξαφνη βροχή
το στεγνωμένο χώμα!                                                          Τίτος Πατρίκιος
 
Κώστας Ουράνης
 
 
Η σκέψη λεν πως τρέχει                                                  Στα μάτια σου θέλω να δοξάζομαι μονάχα
πιο γρήγορα απ’το φως                                                    έτσι λιανή και κουρασμένη
μα αν είναι να βρεις την αγάπη σου                                   να πλέω μέσα στα δροσερα σου μάτια
όσο κι αν βιάζεσαι                                                           εκεί να κατοικώ,κι εκεί να βρίσκω
καλύτερα ξεκίνα με τα πόδια                                            τον οίστρο της αγάπης
 
Γιάννης Αγγελακας                                           Βικτωρία Θεοδώρου
 
 
 
 
Δεν θέλω την αγάπη εγώ ποτάμι,που διαβαίνει
Στους ανθισμένους κάμπους αργά και ταπεινά.
Τη θέλω θάλασσα πλατιά κι απέραντη απλωμένη
Χωρίς ένα ακρογιάλι να δείχνει πουθενά
 
Γεώργιος Δροσίνης
 
 
 
Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά-θυμάσαι;-μου άπλωσες τα
χέρια σου τόσο τρυφερά
σαν να με γνώριζες από χρόνια.Μα και βέβαια
με γνώριζες.Γιατί πριν μπεις ακόμα στη ζωή μου
είχες πολύ ζήσει μέσα στα ονειρά μου
αγαπημένη μου.
 
Τάσος Λειβαδίτης
 
 
 
Η αγάπη παρηγορεί όπως το
φως του ήλιου
μετα τη βροχή
 
Ουίλιαμ Σαίξπηρ

27932~Do-You-Love-Me-Posters

 
 

ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ!

ΑΓΑΠΗΣ ΒΑΘΜΟΙ!
 
Η παιδική αγάπη ακολουθεί την αρχή: "Αγαπώ γιατί αγαπιέμαι"
Η ώριμη αγάπη ακολουθεί την αρχή:" αγαπιέμαι γιατί αγαπώ"
Η ανώριμη αγάπη λέει: "Σ’αγαπώ γιατί σε χρειάζομαι"
Η ώριμη αγάπη λέει:" σε χρειάζομαι γιατί σε αγαπώ"
 
                                                 (Erich Fromm,th art of loving)
 
 
 
Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΝΕΙ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ
 
Σκεφτόματε πολύ λιγότερο απ’όσα ξέρουμε.
Ξέρουμε πολύ λιγότερα απ’όσο αγαπάμε.
Αγαπάμε πολύ λιγότερο απ’όσο μπορούμε.
Και σ’αυτό ακριβώς το βαθμό είμαστε πολύ λιγότεροι απ’όσο είμαστε!
 
                        (Ρ.Ντ.Λαινγκ,"Η πολιτική της εμπειρίας" στο Λ.Μπουσκάλια,να ζεις ν’αγαπάς και να μαθαίνεις)
 
 
 
 
 
Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
 
"Η αγάπη μακροθυμεί,αγαθοποιεί.Η αγάπη δεν φθονεί.Η αγάπη δεν αυθαδιάζει,
δεν επαίρεται,δεν ασχημονεί,δεν ζητεί τα εαυτής,δεν παροξύνεται,δεν διαλογίζεται το κακόν.
Δεν χαίρει εις την αδικίαν,χαιρει δε εις την αλήθειαν.Πάντα ανέχεται,πάντα πιστεύει,
πάντα υπομονεύει.Η αγάπη είναι αιώνια.(…..)Υπάρχουν πίστις,ελπίς,αγάπη,τα τρία ταύτα.
Μεγαλυτέρα δε τούτων είναι η αγάπη."
 
                          (Προς Κορινθίους Α΄Κεφ. 13,παρ. 4-13)
 
 
 
 
 
 
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΖΟΥΝ
 
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική: μαθαίνει να κατακρίνει
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα: μαθαίνει να καυγαδίζει
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνία: μαθαίνει να είναι ντροπαλό
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή: μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση: μαθαίνει να είναι υπομονετικό
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ενθάρρυνση: μαθαίνει να έχει εμπιστοσύνη
Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:μαθαίνει να εκτιμά
Αν ένα παιδί ζει μέσα σε ασφάλεια: μαθαίνει να πιστεύει
Αν ενα παιδί ζει μέσα σε επιδοκιμασία: μαθαίνει να έχει αυτοεκτίμηση
Αν ένα παιδί ζει μέσα σε παραδοχή και σε φιλία: μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο!
                                                        (περιοδικό: ψυχολογία σήμερα)
 
 
 

Previous Older Entries Next Newer Entries

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.